Κόκκινο κέικ, red velvet, με παντζάρι...

Είναι πάρα πολλές οι εικόνες

με κατακόκκινα κέικ στο internet,

όμως η ιδέα του κέικ για τα παιδιά

με τόσο πολύ χημικό χρώμα

δεν ήταν καθόλου δελεαστική...

...ώσπου, κι εγώ δεν κατάλαβα πως,

έπεσα πάνω σε μια συνταγή

που για κόκκινο χρώμα,

είχε χρησιμοποιήσει, παντζάρι πουρέ...

...η συνταγή θέλει βελτίωση σίγουρα,

θα κάνω δοκιμές,

όμως αυτό το κέικ το έφτιαξα

αφού έβρασα παντζάρια, τα καθάρισα

και τα έλιωσα στο μπλέντερ...

 

...χτύπησα σχεδόν 1/2 κούπα λάδι με

1 κούπα ζάχαρη και 1 κουτ. γλυκού βανίλια,

πρόσθεσα σχεδόν 1 κούπα πουρέ παντζάρι,

1 κούπα γάλα, 2 κουτ. γλυκού κακάο

και 1,5 κουτ. γλυκού baking powder

και τέλος έβαλα 1,5 κούπα αλεύρι...

....Τα cup cakes θέλουν περίπου 40 λεπτά

ψήσιμο στους 120 βαθμούς

ενώ το μπαστούνι θέλει 1 ώρα

και ίσως λίγο ακόμη...

Ενθουσιάστηκα γιατί:

- Πάντα αναρωτιόμουν γιατί δεν 

κάνουμε το φαΐ γλυκό...

- Καιρό τώρα σκεφτόμουν τι άλλο

εκτός από καρότο θα μπορούσα

να βάλω στο κέικ...

- Θα τους δώσω να φάνε παντζάρι

και δεν θα το καταλάβουν....

χιχιχιχιχιχιχι....

Η πιο εύκολη λεμονάδα...

 Η πιο εύκολη λεμονάδα...

...χωρίς κόλπα, χωρίς μυστικά...

...για κάθε ποτήρι στημένου και σουρωμένου,

χυμού λεμόνι, 1 και 1/2 ποτήρι ζάχαρη...

...τα βάζουμε σε μπουκάλι στο ψυγείο

και τις πρώτες 24 ώρες κουνάμε

συχνά, να διαλυθεί η ζάχαρη...

...διατηρείται για αρκετό καιρό,

εγώ έχω από το Πάσχα

(δεν φτιάχνουμε σιρόπι, δεν ζεσταίνουμε νερό,

και ελπίζουμε ότι έτσι διατηρούνται οι βιταμίνες)...

...πίνεται αραιωμένο με κρύο νερό

και πολλά παγάκια...

...για πότε έκλεισαν τα σχολεία

και ξεκίνησε το Summer Camp για τον Κωστή

και η κατασκήνωση για την Αλεξάνδρα

ούτε που κατάλαβα...

...ξεκινήσαμε και τα μπάνια...

...και ψάχνουμε τις παραλίες της Αττικής...

...γιατί φέτος αργούν ακόμη οι διακοπές μας...

Ο Charlie έγινε σήμερα ενός έτους...

...αυτό το χρόνο έγινε μέλος

της οικογένειας μας...

...και σίγουρα...

...έμαθε να πίνει τσάι

με την Αλεξάνδρα...

...για άλλη μια φορά...

...η ζωή φαίνεται να είναι συναρπαστική, δημιουργική,

έντονη, κουραστική, ανατρεπτική,

πολύπλοκη, απλή, ενδιαφέρουσα...

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!

Τούρτα Lego...

Τον Μάιο έχουμε και την γιορτή

του Κωστή

και τα γενέθλια του...

...φέτος έκλεισε τα 8

και το θέμα της τούρτας ήταν

τα Lego...

...φτιάξαμε λοιπόν τούρτα...

...και φυσικά Lego,

από ζαχαρόπαστα...

...αγόρασα έτοιμη ζαχαρόπαστα

χρωματισμένη για να έχω

το σωστό χρώμα...

...και μετά...

"συλλέξαμε"

(με βοήθησε η Αλεξάνδρα)

όση υπομονή είχαμε

και φτιάξαμε Lego...

...τα βάλαμε στην τούρτα,

αλλά και στα cupcakes

που ετοιμάσαμε για τα παιδιά στο σχολείο...

...κουραστήκαμε...

...αλλά τελικά, το χαρήκαμε...

...γιατί αγαπάμε τον Κωστή,

και μας γεμίζει το χαμόγελο του...

...γιατί η ζωή είναι δική μας,

και μπορούμε να τα καταφέρουμε

όλα...

...γιατί μπορούμε να είμαστε

ευτυχισμένοι,

με αυτά που έχουμε...

Χρόνια Πολλά Κωστή,

να είσαι πάντα τόσο χαρούμενος,

και ακόμη περισσότερο...

Τούρτα φόρεμα με cupcakes

Πάνε και τα 11...

...από αύριο μπαίνουμε

στα 12...

...μιας και πάρτι δεν κάνουμε,

είπαμε να κάνουμε μια τούρτα

για το σχολείο...

...και αφού η τούρτα είναι πρόβλημα

γιατί θα πρέπει να υπάρχει

μαχαίρι, σπάτουλα,πιατάκια,

κουταλάκια,

και εγώ δεν θα μπορώ να βοηθήσω...

...καταλήξαμε στα αγαπημένα cup cakes!

Αφού τα κόλλησα στην βάση

με ζαχαρόκολλα 

για να μην τα κυνηγάμε στο δρόμο...

...χρησιμοποίησα έτοιμο icing!

Σίγουρα όμως και η σαντιγί

θα ταιριάζει πολύ καλά...

...το χρώμα δεν είναι αυτό που

είχαμε φανταστεί, αλλά

και με αυτό είμαστε ικανοποιημένες...

...ικανοποιημένες?...

...καταχαρούμενες!!!...

...τι όμορφες λύσεις υπάρχουν τελικά

για όλα!!!...

...και βοηθάνε και οι φίλοι, που μας είπαν την ιδέα...

...αύριο η μεγάλη ημέρα!!!

Χρόνια πολλά

στην Αλεξάνδρα μου,

υγεία και ευτυχία

για όλους!!!!

Τούρτα στον κήπο...

Άνοιξη σημαίνει...

...τόσα πολλά πράγματα...

άνοιξη σημαίνει πάρτυ γενεθλίων...

...και κόντρα στην τρέλα των

μεγάλων διοργανώσεων...

...κάναμε ένα πάρτυ στον κήπο...

με μια απλή τούρτα

και αγαπημένους φίλους...

...αγαπημένα παιχνίδια...

...τα 8 τρυφερά χρόνια της ζωής μας...

 ...και την ευτυχία όλη...

...στο χαμόγελο σου...

...2 εβδομάδες για να τελειώσει το σχολείο...

Συνταγή βασιλόπιτας 2013...

Η βασιλόπιτα, τελικά, άρεσε πάρα πολύ.

Άρεσε πολύ στον άντρα μου, που

την είχε ζητήσει αλλά και στα παιδιά,

που την έφαγαν όλη...

...τις προηγούμενες χρονιές, έφτιαχνα μια

άλλη συνταγή, σοκολατένια, αλλά

τελικά, μόνο σε εμένα άρεσε...

...για να σώσω λοιπόν την συνταγή την

γράφω εδώ!

250γρ. βούτυρο lurpak, 600γρ ζάχαρη, 5 αυγά,

300ml γάλα, 500γρ. φαρίνα, ξύσμα από 2

πορτοκάλια.

Χτυπώ το βούτυρο (που έχω αφήσει εκτός

ψυγείου για 12 ώρες) με την ζάχαρη για 7 λεπτά!

Ρίχνω το ξύσμα και ένα ένα τους κρόκους.

Χτυπώ άλλα 5 λεπτά και ρίχνω την φαρίνα

σιγά σιγά με το γάλα. Μπορεί να μην βάλω

όλη την φαρίνα για να μην γίνει πολύ

σφικτό. Χτυπώ ξεχωριστά τα ασπράδια

σε σφικτή μαρέγκα και ανακατεύω τα

δύο μείγματα σιγά σιγά με μια κουτάλα

έτσι ώστε να μην χαλάσω την μαρέγκα...

...το τελικό μείγμα πρέπει να είναι ρευστό

και αφράτο! Το τοποθετώ σε στρογγυλό

ταψάκι, με λαδόκολλα από κάτω και

βούτυρο στα πλαϊνά. Ψήνω στους 180°C

για 1 ώρα και 5 λεπτά χωρίς να ανοίγω

τον φούρνο...

...μόλις τη βγάλω, τη σκεπάζω με αλουμινόχαρτο

και την αφήνω 4 ώρες να κρυώσει. Μετά στολίζω

με πολύ πολύ άχνη!!! Είναι πολύυυυ αφράτη...

Να τι έπαθαν τα σπιτάκια μου...

...τα παιδιά, περίμεναν πως και πως

την στιγμή που θα τα έτρωγαν...

...και όταν έδωσα το σύνθημα έγινε χαμός...

...μετά, είχαν φάει τόση ζάχαρη...

που έτρεχαν στο σπίτι, κάνοντας τόση φασαρία...

ευτυχώς που είχε καλό καιρό για παιχνίδι

έξω!!! Την Δευτέρα στον οδοντίατρο

για καθαρισμό...