Δεν ξεκινήσαμε και πολύ νωρίς,
στην αρχή ο δρόμος ήταν καλός,
όταν όμως νομίζαμε ότι φτάναμε...
...άρχισαν οι στροφές...
...η εικόνα φανταστική...
...ο δρόμος όμως δεν σου επιτρέπει
να χαλαρώσεις...
...είχαμε λάβει τα μέτρα μας,
(αχρείαστα να'ναι)...
...στο τέλος του δρόμου,
τα Σφακιά...
...και δίπλα στα Σφακιά,
...εντυπωσιακό...
...επιβλητικό...
...με όλη την ιστορία και την
μυθοπλασία που το ακολουθεί...
...να σε παρασύρει...
...στην ομορφιά του τοπίου...
...και της παραλίας...
...συνεχίσαμε τον δρόμο μας...
...και παντού όμορφοι κόλποι για μπάνιο...
...φτάσαμε Πλακιά...
...η θάλασσα υπέροχη
όμως λόγω αέρα προχωρήσαμε
κι άλλο...
...Πρέβελη...
...ψάχναμε να βρούμε την παραλία
με τους φοίνικες...
...η ώρα είχε περάσει
και είχαμε κουραστεί...
...εκεί στο γεφυράκι ξεκουραστήκαμε...
...και είδαμε καβούρια
να περπατάνε ανάμεσα στα πόδια μας...
...
...και μετά πήραμε τον δύσκολο δρόμο...
...6χλμ. σε στενό και επικίνδυνο
χωματόδρομο...
...όταν φτάσαμε στην παραλία...
...έπρεπε να περπατήσουμε κι άλλο
σε δύσκολο και ανηφορικό δρόμο...
στην κούραση αυτής της ανηφόρας
ο Κωστής είπε:
"Αν εκεί που θα φτάσουμε, στην κορυφή,
υπάρχει ένα πιστόλι
για να πυροβολήσεις τον εαυτό σου
που ανέβηκε όλο αυτό...
θα το χρησιμοποιήσω..."
...όμως στην κορυφή της ανηφόρας,
είχε μόνο ομορφιά...
...ένα θέαμα που σε αποζημιώνει...
...μια παραλία που θες να βουτήξεις...
...ένα μέρος εξωτικό...
...ένας παράδεισος...
...ένα ποτάμι, ένα δάσος...
...διαφορετικό...
...οι μαυρισμένοι κορμοί, θυμίζουν
την φωτιά πριν από λίγα χρόνια...
...εκεί που σταματούσε το
επισκέψιμο μονοπάτι υπήρχε
φύλακας, μάλλον άγριος...
...πήραμε τον δρόμο της επιστροφής...
...μέσα από το Κουρταλιώτικο φαράγγι...
...με μυρωδιές...
και εικόνες που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ...
1/8/2013
